donderdag 16 maart 2017

Zijn eigen dekentje

Toen Lilith bijna twee jaar was, naaide ik voor haar een dekentje. Ze was er superblij mee, trots dat dat echt háár dekentje was, en over de jaren is dat eigenlijk altijd zo gebleven. Het ding is standaard ergens in/naast/onder/achter de zetels te vinden, dient om het lekker gezellig te maken maar evengoed om een kamp mee te bouwen of samen met Ernest spookje te spelen.


Toen ik dus weer zwanger was van onze tweede spruit, kocht ik al een katoentje dat ik ideaal vond voor een dekentje voor onze kleine jongen. Ook de bamboefleece kocht ik toen al, maar ik besloot dat ik het dekentje pas zou maken als hij zich er ook bewust van zou zijn dat dat speciaal voor hem was gedaan - net zoals Lilith toen. Tegen dat hij een jaar of twee was, dus, dat was het plan.


Dat hij, nu hij bijna vier is, eindelijk zijn dekentje heeft gekregen, komt doordat ik onlangs merkte dat hij met de deken van zijn zus kwam afgelopen, en dan het gebaar voor zus maakte en mij zo duidelijk maakte dat hij het dekentje en zijn zus dus aan elkaar verbond. Tijd voor actie, dus! De twee langgekoesterde stofjes en de bijhorende gouden paspel kregen eindelijk hun bestemming, en kleine broer heeft nu dus ook zijn eigen persoonlijke dekentje.


Of hij er content mee is? Oordeel vooral zelf!


Het katoentje zou ik nu heel waarschijnlijk niet meer kiezen, maar toen ik zwanger kon ik er niet aan weerstaan en net daardoor is het me altijd dierbaar gebleven.


Zoals jullie zien, trouwens, kreeg hij het zeer ongewenste bezoek van de windpokken. Hij had er véél, tot in zijn mond toe en dat gaf de nodige ellende, maar ondertussen is dat ook allemaal weer gepasseerd. De foto's namen we al een dag of 10 geleden, toen het ergste leed geleden was, en ondertussen is er bijna niets meer van te merken.



 Patroon: patroonloos dekentje
❦ Stof: uiltjes lang geleden op Etsy gekocht, bamboefleece van bij In Den Beer

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 12
Uit (verwerkt en verkocht): 9

maandag 13 maart 2017

En de rok gaat op reis...

De rok uit mijn vorige blogpost gaat op reis, en wel naar Mijnlevenmet4helden.


Stuur je mij een mailtje naar piepow[punt]blogt[at]gmail[punt]com?


zaterdag 4 maart 2017

Een rok, iemand?? (Want ik geef er eentje weg)


Schoon, hé. Menig getraind oog herkent hierin meteen de Lotta rok van Compagnie M., wie weet zien jullie zelfs dat de rok gemaakt is in een double gauze, die streelzachte kwaliteit stof. Ik kocht de stof bij Stof op Zolder, en maakte er voor mezelf een rok mee voor de opening van hun winkel in februari - februari vorig jaar, that is.

't Is te zeggen, dat was het plan. De avond vóór de opening haalde ik het patroon boven, knipte ik de stof en toog aan de slag. Dat patroon, dat had ik al lang daarvoor uitgeprint, aan elkaar geplakt en in de juiste maat overgetekend. Hm, dat die patroondelen toch wel groot waren, zo dacht ik. Dat het toch wel raar was dat ik zó moest foefelen om alle delen uit de stof te krijgen. En ook: dat die rokdelen toch wel heel lang waren, en na even vergelijken met een andere rok met heel wat centimeters ingekort werden - de enige manier om ervoor te zorgen dat ik op zijn minst alle noodzakelijke delen uit de stof kreeg. De binnenste taillebanddelen moest ik al uit een andere stof knippen.


Maar of mijn frank toen eindelijk eens viel? Nee, dat deed hij niet.

Ik knipte en begon te stikken. Nog meer bedenkingen, al snel. Dat die rok precies toch wel heel (héél) breed leek, in vergelijking met andere rokken die ik al voor mezelf naaide.

Viel hij toen al, die frank van mij? Euh... nee.

Ik werkte gezwind verder, want had een deadline te halen. Ik moest en zou die rok aandoen op de openingsavond van de winkel. Pas toen ik aan het punt kwam dat enkel nog de rits erin moest, de zijnaad dicht en de zoom genaaid, begon mijn frank zich te roeren? O nee... het zal toch niet... no way! Ik wéét dat toch! Altijd checken en dubbelchecken! Oooo nee...

Juist ja. Toen ik het patroon lang geleden afdrukte, vergat ik blijkbaar de "ware grootte" aan te vinken, en het patroon werd dus véél te groot geprint. U wilt niet weten welke lelijke woorden ik aan mezelf heb gericht, die welbewuste donderdagavond. En dat ik de uitnodigingsavond bijwoonde met een andere rok aan, zal u vermoedelijk niet verwonderen...

Sindsdien ligt de rok, UFO-gewijs, in een schuif in mijn naaikamer. Door de speciale zakken kan ik hem niet aan de zijkanten innemen, en veel valt er dus niet aan te doen. En dus geef ik hem weg. Ik mat even op:

- de bovenkant van de tailleband, voorkant,  meet 49cm
- de bovenkant van de tailleband, rugkant, meet 53cm
- de lengte, van bovenkant tailleband tot onderaan gemeten aan de zijnaad, is 65cm
(de rok is nog niet gezoomd, en aan één kant ook nog niet dichtgenaaid)


Dus: voel je er wel iets voor om een bijna afgewerkte rok te ontvangen, en pas je zo ongeveer wel in deze maten? Of pas je er niet in, maar wil je de stof wel voor een ander doel gebruiken? Ook mogelijk, natuurlijk.

Praktisch:
- Laat hieronder weten of je interesse hebt. Vermeld er eventueel ook meteen bij of je daarbij ook geïnteresseerd bent in de bijhorende rits en knopen, want die geef ik er met veel liefde bij!
- Volgende week zaterdag laat ik het lot bepalen naar wie ik de rok opstuur, in het geval er meerdere geïnteresseerden zijn.
- En dan vertrekt de rok, wie weet, op een reisje tot bij jou!

En zo moet ik dan eindelijk niet meer telkens weer op deze naaikemel van mezelf kijken, als ik in mijn naaikamer bezig ben...





dinsdag 14 februari 2017

Sparkle

Dat Lilith alleen nog kleedjes in tricot wil, weten jullie al. Maar daarnaast heeft ze het ook helemaal voor skinny jeans met een stoere sweater. Met een paar sneakers eronder is haar look dan helemaal compleet - en het moet gezegd, ik vind zelf ook dat ze daar heel goed mee staat. Toen ik in september verschillende van mijn leerlingen in de klas zag zitten met verschillende kleurvarianten van dezelfde sweater, gingen de radertjes aan het draaien. Pailletten en nepbont, daar had ik nog nooit mee genaaid, maar geef toe, wat heeft een mens aan comfort zones als ze er nooit eens uitkomt. Juist ja :-)


Tijdens dezelfde periode bestelde ik bij Babarum een leuke zachte sweaterstof, en het project rijpte, langzaam maar zeker. Nepbont kocht ik bij Stof op Zolder, de pailletten bij Wild van Stof, en het patroon werd Mitch - eerst maakte ik een andere versie om zeker te zijn van de maat, want dit project wilde ik zeker niet laten eindigen met de conclusie dat ik de verkeerde maat koos.


Nepbont en pailletten naaien, dat verliep, tegen de verwachtingen in, even gemakkelijk als een gewone stof naaien. Het moeilijkste was eigenlijk nog hét woord vinden dat ik op de trui wilde appliceren. Uiteindelijk werd het dus sparkle, want dat is wat ze eigenlijk het grootste deel van haar tijd doet, stralen en schitterend, dansend door het leven.


De fotospam moeten jullie me deze keer vergeven, we genoten van de fotoshoot, en dat is aan de foto's te zien.



Voor de halsboord, die ik niet in boordstof wilde maken omdat ik niet nog een kleur wilde toevoegen, vroeg ik hier al tips. Ik combineerde de tip om de halsboord in zandlopervorm te knippen (dankjewel,  Fenna!) met de tip om de halsboord schuin van draad te knippen (dankjewel, Stephanie!), en ben heel blij met het resultaat! De boord sluit mooi aan, net zoals hij dat zou doen bij een versie in boordstof, dus ook die missie is geslaagd.

En dan heb ik plots zo'n paar foto's waarbij ik me afvraag wanneer dat kind in godsnaam zo groot geworden is... #stopdetijdplease





 Patroon: Mitch Sweater, La Maison Victor sept/okt 2016 
❦ Stof: Sweat Plum Melee bij Babarum, pailletten bij Wild van Stof, 
nepbont bij Stof op Zolder

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 7
Uit (verwerkt en verkocht): 4

zondag 5 februari 2017

Cisse

Ik zei het hier al, Ernest groeit eindelijk in alle toffe patronen die ik hier al lang voor hem klaarliggen heb. Zo ook Cisse, een broekjespatroon van Zonen09, dat ik nu dus ook eens voor hem uitprobeerde.


Ik koos voor een zeer basic versie, met steekzakken maar met een valse gulp en geen zakflapjes, geen omgeplooide boorden onderaan of paspel. Met de zeer duidelijke uitleg zoals we die van Sharon gewend zijn, ging het allemaal voor niets, en in een wip zat het broekje in elkaar.


De pasvorm rond zijn pamperbillen is perfect voor onze kleine vent, de pijpen vind ik wel iets te breed naar mijn goesting - hij heeft, in verhouding, heel korte beentjes, en de iets bredere pijpen accentueren dat in mijn ogen te veel. Maar niets dat bij een volgende versie niet opgelost kan worden, dus.


Het stofje, een petrolblauwe ribfluweel, kocht ik al FB over toen Ernest nog niet geboren was. Of dat dat stashbusting mij toch wel redelijk lukt, ondanks de cijfers onderaan dit bericht die momenteel iets anders beweren. Er wordt aan gewerkt!



 Patroon: Cisse, Zonen09
❦ Stof: Petrolblauw ribfluweel uit eigen kast

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 6
Uit (verwerkt en verkocht): 4


zaterdag 28 januari 2017

Manon

Ik kondigde het hier al aan: ooit zou het moment daar zijn dat ik weer succesvol aan selfish sewing zou doen. De ik-weet-niet-hoeveel mislukte projecten voor mezelf hadden mijn moed danig gekelderd, maar ik was vastbesloten die vloek te breken. En zie!!


Ik viel voor het Manon-patroon van Lillestoff, een heel eenvoudig tricotkleedje. Dat ik eerst de verkeerde maat maakte en dus eindigde met een patattenzak rond mijn lijf, drukte de pret enigszins, maar ik tornde moedig, knipte opnieuw, verkortte de oorspronkelijke lengte met zo'n 12cm en verlengde de driekwartmouwen tot een lange mouw, en eindigde zo met een kleedje naar mijn hart.


Want ja, ik ben écht heel content van dit selfish sewing project. Verre van een mislukking, maar een kleedje dat al veel uit de kast kwam en dat nog veel zal doen.



 Patroon: Manon, Lillestoff 
❦ Stof: Sweat kabel roest, bij Stof op Zolder

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 6
Uit (verwerkt en verkocht): 4

maandag 23 januari 2017

Mini Hudson Pants

Hoe lang ik het patroon van de Mini Hudson Pants al wil uitproberen, ik zou het niet weten - lang, dus! Voor zo'n kleine kereltjes als onze Ernest is er, denk ik, niet veel comfortabeler dan dit soort broekjes. Uiteindelijk kocht ik bij Stof op Zolder een leuke sweaterstof en maakte ik het eerste exemplaar van dit patroontje voor Ernest.


En zo snel kan dat soms gaan: ik ben verkocht. Ik koos voor de simpelste en dus ook snelste versie, zonder zakjes, en dus stak dit broekje werkelijk in geen tijd in elkaar. De broekspijpen zijn nog iets te lang, maar ooit zal hij ook wel een beetje groeien, die kleine kabouter van ons.


Naar goeie gewoonte had hij weer geen zin in poseren, dus staken we hem de telefoonhoorn in zijn hand, wat hij dan weer spannend genoeg vond om tijdelijk gewoon te blijven waar hij was.


Ik heb er lang naar uitgekeken, naar het moment dat hij eindelijk in al die toffe naaipatroontjes zou groeien. Met zijn héél trage groeitempo heb ik veel geduld moeten hebben, maar toen ik met dit broekje bezig was, besefte ik dat het nu dus echt zover is, en ik dus echt meer voor hem zal kunnen naaien dan enkel shirtjes en pyama's *iemand wat tijd cadeau voor mij, misschien?*





 Patroon: Mini Hudson Pants, True Bias Patterns
❦ Stof: Sweaterstof met blokjes, Stof op Zolder

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 6
Uit (verwerkt en verkocht): 4
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...